Skip to main content

Posts

Showing posts from November, 2015

twee kanten

Voorzichtig sloeg ze de bladzijde om. Hier, in het kapelletje, las ze graag. Ze, een meisje met kort, donker haar en nog donkerdere ogen, deed niets liever. Ook nu kon ze haar ogen niet van het boek afhalen. Ze hield haar adem in toen ze las dat het monster achter hem stond, terwijl hij dat niet doorhad. Voor de zekerheid keek ook zij even over haar schouder. In een waas zag ze een kleine gedaante staan. Ze schrok en keek beter. De lucht om haar heen leek ineens ijzig koud te worden toen ze zag wie het was. Ze keek recht in de ogen van een meisje met kort, donkerbruin haar en bruine ogen. Maar dit kon niet. Ze keek naar haar eigen handen, om zeker te weten dat ze zelf nog op het bankje zat. Toen keek ze weer naar het meisje. 'Wie ben je?' kon ze uitbrengen. 'Ik ben jou', antwoordde dezelfde stem. Dit kan niet, dacht ze weer. Haar hart klopte in haar keel toen het meisje dichterbij kwam. 'Wees niet bang', zei het meisje met een glimlach waar diepe haat in verst…

wonderwezen

Hoe komt het toch
dat jij als geen ander wezen
schijnt te weten hoe ik me voel
Door alleen maar te liggen
Mij jou te laten kroelen
je geeft liefde.
Misschien ben jij een wonderwezen
met een extra zintuig,
een speciaal plekje in je geest
dat gevoelens versterkt
Jij houdt van de wezens
die jou liefde geven.
Alhoewel ze soms niet begrijpen
maar wel willen weten
en dat dan naast zich neer leggen.
In die grote gele ogen
dichtgaand uit respect
een diepere betekenis
misschien wel begrip.
Misschien begrijp ik je meer
dan ik eerst dacht.